Wczorajszy transfer Błażeja Augustyna do klubu z Serie A – Catanii Calcio - wywołał liczne komentarze. Dzisiaj prezentujemy opinię Marka Koźmińskiego, który przez ponad 10 lat występował w dwóch klubach z Italii – Udinese Calcio i Brescia Calcio.

- Myślę, że transfer Błażeja do Catanii to ciekawy ruch. Młody zawodnik stanie przed olbrzymią szansą. Ostatni sezon Augustyn spędził w drugoligowym Rimini, ale będzie musiał się przestawić, ponieważ presja kibiców na Sycylii jest ogromna. Młody obrońca zmierzy się z wybuchowym temperamentem Włochów.

Catania jest zespołem inwestującym w młodzież, która rozwija się na Sycylii, a później jest z zyskiem sprzedawana do bogatszych klubów Serie A. Teraz byłego legionistę czeka mnóstwo pracy, ponieważ musi on poprawić jeszcze sporo elementów. Trafił do ligi, w której od defensorów wymaga się bardzo dużo. Mam nadzieję, że sobie poradzi w Italii. Tak się składa, że we władzach klubu z Sycylii zasiada mój dobry znajomy – Pietro Lo Monaco, z którym współpracowałem w Udinese i Brescii.

Błażej jest jeszcze młodym zawodnikiem, ale to tylko dobrze dla niego. Na początku na pewno nie może liczyć na regularne występy. Niemniej z czasem otrzyma jedną szansę i będzie musiał ją wykorzystać. Niestety we Włoszech limit błędów jest bardzo mały i jeżeli ktoś dwa lub trzy razy się pomyli, wówczas ciężko mu będzie wrócić do składu.

W ostatnich latach mało mówiło się o udanym podboju Serie A przez zawodników z Polski. Jednak Matusiak jechał do Włoch z przekonaniem, że będzie tam gwiazdą i przeżył spory zawód, ponieważ włodarze Palermo kupili go z myślą inwestycji na przyszłość. Sam zawodnik twierdził, że będzie numerem jeden tamtejszego ataku, chociaż jego konkurentem był Amauri. Kamil Kosowski trafił zbyt późno do Italii, a jego klub – Chievo Verona, spadł do Serie B.

Dobrze byłoby dla Błażeja, żeby odpowiednio zaadoptował się z mentalnością włoską. To mu pomoże w rozwoju kariery w Serie A. Młody Polak ma za sobą roczny pobyt w Rimini, ale między tym miasteczkiem a Sycylią jest ogromna przepaść kulturowa, mentalnościowa i ekonomiczna – na niekorzyść Catanii.