Piłka nożna2 min czytania
Historia: Kalendarium Legii (29 września): Pierwsze trofeum Legii w historii
Codziennie na Legia.com - w Kalendarium Legii - przypominać Wam będziemy istotne wydarzenia ze 104-letniej historii klubu z Łazienkowskiej przypadające na dany dzień. 29 września 1955 roku legioniści wywalczyli pierwsze w historii trofeum krajowej rangi. W finałowym meczu o Puchar Polski zwyciężyli przed własną publicznością Lechię Gdańsk 5:0. W finale warszawianie wygrali z Lechią Gdańsk 5:0. Trzy gole w tym spotkaniu strzelił Henryk Kempny.
Po niezbyt udanym wcześniejszym sezonie, piłkarskie rozgrywki w roku 1955 Wojskowi rozpoczęli od meczu w rozgrywkach o Puchar Polski. Pierwszym rywalem drużyny Janosa Steinera w 1/16 finału był Granat Skarżysko-Kamienna. Wyjazdowe zwycięstwo (3:2 – po golach Ernesta Pola, Henryka Kempnego oraz Lucjana Brychczego) wlały w serca kibiców sporo optymizmu. Kolejnym rywalem była Cracovia, a mecz rozegrany przy Łazienkowskiej zakończył się identycznym rezultatem (na listę strzelców wpisali się tym razem Edmund Kowal, Marceli Strzykalski i Ernest Pol). W spotkaniu ćwierćfinałowym doszło do stołecznych derbów. Na Muranowie Wojskowi wygrali 2:1, po celnych strzałach Pola oraz Kempnego. Na ostatniej prostej do finału rywalem Legii został Górnik Wałbrzych. Wysokie zwycięstwo (6:1, po trafieniach Kowala, Longina Janeczka i Zygmunta Piedy – wszyscy razy dwa) pozwalało z optymizmem patrzeć na finałowe spotkanie z Lechią Gdańsk.
29 września 1955 roku na boisku Stadionu Wojska Polskiego w Warszawie od pierwszego gwizdka sędziego Fronczyka wszystko układało się po myśli Warszawiaków. Przed meczem jednak kilku zawodników nieźle sobie pobalowało, o czym dowiedzieli się szefowie CWKS. „Zarządzający klubem gen. Popławski wezwał wówczas całą drużynę na dywanik i stanowczym wojskowym głosem wykrzyczał: 'Nic mnie nie interesuje. Macie zdobyć Puchar Polski. Jeżeli go nie zdobędziecie, dopiero porozmawiamy o karach!'” – czytamy w NL.
W finale piłkarze CWKS-u skutecznie „zmobilizowani” przez generała ogrywali Lechię jak dzieci. Ten mecz mogli wygrać nawet wyżej niż 5:0 (po trzech bramkach Henryka Kempnego i po jednej Ernesta Pola oraz Jerzego Słaboszowskiego), ale w kilku przypadkach rywalom dopisywało szczęście. „CWKS Warszawa zdobył ostatecznie Puchar Polski. Ogromne mosiężne trofeum zostało wzniesione do góry, wywołując aplauz widowni. Wiwatom i okrzykom na cześć piłkarzy CWKS-u nie było końca. W nagrodę za zdobycie Pucharu Polski zawodnicy otrzymali... zegarki” – czytamy w klubowym magazynie.
Sukces ten, to było dopiero preludium do czekającego CWKS najważniejszego wydarzenia w historii klubu – 20 listopada 1955 roku na stadionie w Sosnowcu – w ostatniej ligowej kolejce – CWKS mierzył się z mającą jeden punkt mniej Stalą. O tym spotkaniu napiszemy jednak w kolejnych odcinkach naszego cyklu.
29 września 1955 r., Warszawa, Finał rozgrywek o Puchar Polski
Legia Warszawa - Lechia Gdańsk 5:0 (3:0)
Bramki: Kempny (2, 8, 52), Pol (32), Słaboszowski (75)
Legia: Szymkowiak – Mahseli, Słaboszowski, Woźniak, Strzykalski – Kowol, Brychczy, Kempny (Janeczek), Pieda – Pohl, Cehelik
Lechia: Gronowski II (Potrykus) – Kusz, Korynt, Lenc, Czubała – Gronowski I, Jarczyk, Musiał, Nowicki – Ragocz, Kobylański
Sedziował: Fronczyk (Tarnów), Widzów: 10000
