Historia: Kalendarium Legii (28 lipca) - Piękna kariera warszawiaka

Michał Żewłakow urodził się 22 kwietnia 1976 roku w Warszawie. 102-krotny reprezentant Polski jest rekordzistą pod względem liczby występów w drużynie narodowej. Bogatą piłkarską karierę zakończył w 2013 roku, zdobywając z Legią mistrzostwo Polski.

Pierwszym poważnym klubem w karierze Michała Żewłakowa była stołeczna Polonia, w której debiutował w sezonie 1993/1994. Na rundę jesienną sezonu 1995/1996 „Żewłak” został wypożyczony do Hutnika Warszawa, a powrocie na Konwiktorską wskoczył od razu do pierwszego składu Polonii. W sezonie 1997/1998 Michał Żewłakow zadebiutował w europejskich pucharach. Sezon 1998/1999 rozpoczął w barwach „Czarnych Koszul” po czym - po sześciu kolejkach - razem z bratem bliźniakiem Marcinem przeniósł się do dwukrotnego mistrza Belgii KSK Beveren.

Michał wraz z bratem zaprezentowali się na tyle korzystnie, że dostali ofertę przejścia do Royalu Excelsioru Mouscron. Podczas trzyletniego pobytu w Mouscron „Żewłak” opuścił jedynie osiem ligowych meczów! Przed sezonem 2002/2003 otrzymał ofertę przejścia do Anderlechtu Bruksela, do którego przeszedł za kwotę ponad miliona dolarów.

W barwach Anderlechtu Żewłakow debiutował 10 sierpnia 2002 roku. Dwa lata później wywalczył z „Fiołkami” mistrzostwo Belgii i zakwalifikował się do fazy grupowej Ligi Mistrzów (zagrał we wszystkich sześciu potyczkach). Sezon 2005/2006 był dla Żewłakowa ostatnim w barwach Anderlechtu. Na pożegnanie zdobył swoje drugie mistrzostwo. Podczas pobytu w Brukseli Żewłakow rozegrał 96 spotkań ligowych, w których zdobył trzy bramki, zagrał też w 24 meczach o europejskie puchary (z czego 14 w Lidze Mistrzów). Dołożył do tego osiem gier w krajowym pucharze i jeden mecz w Superpucharze.

Przed rozpoczęciem sezonu 2006/2007 Michał podpisał kontrakt z greckim Olympiakosem Pireus. W tamtejszej ekstraklasie zadebiutował 19 sierpnia 2006 roku w meczu pierwszej kolejki ze Skodą Xanthi i już w pierwszym sezonie zdobył z klubem 35. mistrzostwo Grecji w jego historii. W Champions League rozegrał pięć meczów w fazie grupowej. Sezon 2007/2008 w barwach klubu z Pireusu był dla polskiego obrońcy znakomity. Jego drużyna zdobyła wszystkie trofea na krajowym podwórku (w finale Pucharu Grecji Michał strzelił gola), a także świetnie zaprezentowała się w Europie, dochodząc do 1/8 finału Ligi Mistrzów (Polak zagrał w siedmiu meczach, m.in. w dwóch z Realem Madryt, Lazio Rzym, Chelsea Londyn oraz jednym z Werderem Brema). 

W kolejnym sezonie „Czerwoni” ponownie zdobyli w Grecji wszystko co było do zdobycia (zakończyli go z dubletem), ale nie awansowali do Champions League. Po kolejnym sezonie pełnym rozczarowań i ciągłych zmian na ławce trenerskiej, Michał Żewłakow przeniósł się tureckiego MKE Ankaragucu. W klubie z Ankary Żewłakow zadebiutował 15 sierpnia 2010 roku w spotkaniu z Trabzonsporem. Łącznie w tureckiej ekipie piłkarz rozegrał 19 meczów ligowych i zdobył jedną bramkę (do tego trzeba dodać trzy mecze o Puchar Turcji).

15 kwietnia 2011 roku rozwiązał kontrakt z Ankaragucu i w lecie tego samego roku uzgodnił warunki rocznego kontraktu z Legią. W barwach Wojskowych w ciągu dwóch lat rozegrał 69 spotkań. 2 czerwca 2013 roku zakończył piłkarską karierę, rozgrywając ostatni mecz w barwach Legii: ze Śląskiem Wrocław przy Łazienkowskiej. Legionista pojawił się na boisku w 78. minucie, zmieniając Dicksona Choto (rozgrywającego nota bene także ostatni mecz w barwach Legii). Piłkarze z drużyny w podziękowaniu za grę i piękną karierę utworzyli dla „Żewłaka” specjalny szpaler, a warszawska publiczność pożegnała go oklaskami na stojąco. 
 
Michał, który zdobył z Legią tytuł mistrza Polski (2013), a także dwa krajowe puchary (2012, 2013), nie pożegnał się jednak z Klubem z Łazienkowskiej. Jest w nim do dziś, pełniąc obecnie funkcję dyrektora sportowego (wcześniej dyrektora ds. skautingu).

Legioniści na IO w Amsterdamie
28 lipca 1928 roku rozpoczęły się IX letnie igrzyska olimpijskie w Amsterdamie. Podczas nich dwóch reprezentantów Polski i Legii - Adam Papée i Władysław Segda - zdobyło brązowe medale w szermierce.

Adam Papée urodził się 21 lipca 1895 we Lwowie (zmarł 6 marca 1990 roku w Bydgoszczy). Dwukrotny medalista olimpijski był jednym z pionierów szermierki sportowej w Polsce. Był także jednym z założycieli Polskiego Związku Szermierczego, w latach 1926-1930 pełniąc funkcję prezesa. Walczył we wszystkich rodzajach broni, jednak największe sukcesy odnosił w szabli. Był indywidualnym mistrzem Polski (1926, 1927, 1929, 1932), czterokrotnie brał także udział w igrzyskach olimpijskich (1924-1936). Zdobył dwa brązowe medale (obydwa w drużynie), właśnie w Amsterdamie oraz w Los Angeles.

Z kolei Władysław Segda przyszedł na świat 25 maja 1895 roku w Przemyślu (zmarł w roku 1994 w Edynburgu). Pułkownik broni pancernej Wojska Polskiego był także dwukrotnym medalistą olimpijskim. Podobnie jak Papée walczył we wszystkich broniach, w każdej z nich zostając indywidualnym mistrzem Polski (13 tytułów w karierze). Trzykrotnie brał udział w IO (1928-1936). Zdobył dwa brązowe medale (obydwa w drużynie), również w Amsterdamie oraz Los Angeles.