News2 min read
Historia: Kalendarium Legii (7 września) - Kaniszczew - pierwszy obcokrajowiec po wojnie
Codziennie na Legia.com - w Kalendarium Legii - przypominać Wam będziemy istotne wydarzenia ze 104-letniej historii klubu z Łazienkowskiej przypadające na dany dzień. We wrześniu 1991 roku do klubu z Łazienkowskiej trafił Rosjanin Aleksandr Kaniszczew. W tym samym miesiącu zadebiutował w barwach Wojskowych w spotkaniu z Zagłębiem Lubin, zostając tym samym pierwszym obcokrajowcem w Legii po II wojnie światowej. Z „eLką” na piersi Kaniszczew rozegrał trzy mecze jesienią sezonu 1991/1992, zdobywając tym samym tytuł mistrza Polski.
Aleksandr Wasiljewicz Kaniszczew urodził się 8 maja 1960 roku w Leningradzie (dzis. St Petersburg). Podczas swojej kariery występował na pozycji pomocnika lub napastnika. Jest wychowankiem szkółki piłkarskiej DJuSSz Czerwony Trójkąt Leningrad. Z czasem rozpoczął występy w drużynach młodzieżowych oraz rezerwach Zenitu Leningrad. Karierę seniorską rozpoczął w roku 1979 w klubie Karszystroj Karszy (II liga ówczesnego ZSRR). Po roku przeniósł się do Dynama Leningrad, z którym po sezonie spadł najwyższej klasy rozgrywkowej i został sprowadzony do Daugavy Ryga (przez cztery lata rozegrał tam 147 mecze i strzelił 27 goli).
W latach 1986-1987 Aleksandr Kaniszczew ponownie występował w Zenicie Leningrad (51 spotkań i zdobył pięć bramek). Wystąpił tam w jednym meczu o Puchar UEFA – z Club Brugge (0:5). W roku 1988 wrócił do Daugavy Ryga, gdzie rozegrał dwa sezony na poziomie I ligi (74 mecze i 10 bramek). Następnie występował w drużynie Mietalista Charków. W połowie 1990 roku – w trakcie rozpadu Związku Radzieckiego – przeniósł się do Polski, gdzie trafił do Stilonu Gorzów Wielkopolski (w II lidze rozegrał 11 meczów i zdobył dwie bramki). Po kilku miesiącach został graczem II-ligowej wówczas Pogoni Szczecin, będąc tym samym pierwszym zagranicznym piłkarzem w historii klubu. W Szczecinie zasłynął z dobrej techniki użytkowej i celnych podań. Dobra gra i... problemy wychowawcze sprawiły, że „Sasza” odszedł z Pogoni. Piłkarzem zaczęła interesować się Legia, do której ostatecznie trafił na początku sezonu 1991/1992 – stając się tym razem pierwszym obcokrajowcem w klubie po II wojnie światowej. W stolicy jednak kariery nie zrobił.
„Kaniszczewa pochłonął... uliczny handel. Już jednak sam ubiór piłkarza, który do Szczecina zawitał z neseserem w ręku, zwiastował, iż posiadający bajeczną technikę pomocnik ma smykałkę do interesów” – pisze w książce „Futbol po szczecińsku” Wojciech Parada. W drużynie zadebiutował 22 września 1991 roku w meczu przeciwko Zagłębiu Lubin (0:0). Ogółem rozegrał dla Legii trzy ligowe spotkania. Mecze z Zagłębiem, Lechem Poznań (0:1) i Górnikiem Zabrze (0:0), w których łącznie przebywał na boisku przez 184 minuty, pozwoliły mu zdobyć wraz z drużyną Legii tytuł mistrza Polski w roku 1992. W wyniku skomplikowanej kontuzji kolana w tym samym roku przedwcześnie zakończył karierę. Aleksandr Kaniszczew w swojej karierze występował w reprezentacji ZSRR U-17 (1995).
***
7 września 1988 roku Legia przegrała na wyjeździe w spotkaniu w ramach rozgrywek o Puchar UEFA z Bayernem Monachium 1:3. Honorową bramkę dla Wojskowych strzelił pomocnik Krzysztof Iwanicki.
