BERNARD BLAUT (1940 – 2007)

1940 – 2007

Do Legii trafił w wieku 21 lat, został powołany do wojska, po 3-miesięcznym szkoleniu w Zgorzelcu został oddelegowany do Legii. Wysoki, szczupły (stąd ps. Długopis) i jasnowłosy chłopak grał w środku pola. Uczciwy wobec wszystkich, miał ogromny autorytet w drużynie. Wspólnie z Kazimierzem Deyną i Lucjanem Brychczym stworzył jedną z najlepszych linii pomocy w Europie. 

Trafił do kadry narodowej, ale ta nie odnosiła wówczas sukcesów. Ich brak rekompensował sobie w Legii, dwukrotnie zdobywając mistrzostwo Polski i krajowy puchar, a w 1970 r. docierając  do 1/2 finału PE. Trzy lata później wyjechał do Francji (FC Metz) – jako pierwszy piłkarz w historii Legii dostał na to oficjalną zgodę. Niedługo potem z powodu poważnej kontuzji musiał zakończyć karierę. Po powrocie  do kraju (1974) rozpoczął pracę w PZPN, tworząc bank informacji  dla reprezentacji Polski, następnie asystował kolejnym selekcjonerom. 

Bernard Blaut występował w Legii w latach 1962-1973. Rozegrał 312 oficjalnych meczów, zdobywając 40 bramek. W reprezentacji Polski zagrał 36 razy, strzelił 3 gole.