EDMUND ZIENTARA (1929 – 2010)

1929 – 2010

Warszawiak. Całe dzieciństwo spędził w stolicy, od rana do zmierzchu uganiając się za piłką po placykach i na Polu Mokotowskim. 

Jako chłopiec kibicował I-ligowej drużynie Warszawianki i marzył, by zostać piłkarzem. Gdy miał 10 lat, marzenia te przerwała wojna. W powstaniu warszawskim zginął jego ojciec Aleksander, żoł-nierz AK.  Chłopak został sam. Po wojnie, by mieć z czego żyć, zgłosił się do pracy w jednym z war-szawskich więzień, konwojował niemieckich jeńców. Potem trafił do wojska, ale nie spodobało mu się tam i uciekł. Musiał się ukrywać pod nazwiskiem kuzyna jako Andrzej Szczepański. Ciągnęło go jednak do piłki. Trafił do Polonii, gdzie grał jako Szczepański i szybko stał się uznanym ligowcem. W końcu jednak został aresztowany. Miał szczęście, dostał wyrok w zawieszeniu. A ponieważ wciąż nie miał uregulowanego stosunku do służby wojskowej, w 1950 r. otrzymał powołanie. Okazało się, że ludowa władza przeznaczyła go – jak innych, którzy narazili się reżimowi – do pracy w Wojskowym Korpusie Górniczym. Miał pracować w kamieniołomach. Gdy się o tym dowiedział, uciekł z komendy uzupełnień i ruszył szukać ratunku na Łazienkowskiej. Udało się, szef klubu pomógł i Zientara trafił do kompanii sportowej CWKS. Potem został z niej karnie usunięty, ale po 4 latach wrócił. Jako piłkarz był nieoceniony. Lucjan Brychczy mówił o nim, że miał cyrkiel w nodze. I nic dziwnego, „Kici” wiele goli dla Legii strzelił z jego podań. W barwach klubu z Łazienkowskiej Zientara rozegrał 157 meczów i strzelił 3 gole, w 1956 r. zdobył dublet – mistrzostwo i Puchar Polski. Należał do wyjątkowych postaci w polskim futbolu. Był pierwszym zawodnikiem w historii stołecznej piłki nożnej, który grał w trzech warszawskich klubach I-ligowych: Polonii, Legii i Gwardii.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej poświęcił się pracy trenerskiej. Najpierw był w Legii pomocnikiem szkoleniowców zagranicznych, by po odejściu Jaroslava Vejvody zostać opiekunem pierwszego zespołu.

Pod jego wodzą Legia w 1970 r. zdobyła mistrzostwo Polski i awansowała do 1/2 finału Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (poprzednik dzisiejszej Ligi Mistrzów). Jako trener oprowadził pierwszy zespół Legii w 76 oficjalnych meczach, wygrał 44, zremisował 18, a 14 przegrał.