Historia: Kalendarium Legii (27 sierpnia) - Debiut „Łokietka”

Wojciech Szala urodził się 27 stycznia 1976 roku w Piotrkowie Trybunalskim. W swojej karierze występował na pozycji prawego lub środkowego obrońcy. W ekstraklasie zadebiutował 27 sierpnia 1995 roku w barwach gospodarzy podczas spotkania GKS Katowice – Raków Częstochowa (1:0). Szala jest wychowankiem klubu z Katowic, w którym występował w latach 1994-2001 (w jego barwach w 1996 roku zdobył Superpuchar Polski).

Przed startem sezonu 2001/2002, będąc wyróżniającym się piłkarzem na swojej pozycji w ekstraklasie, został ściągnięty do warszawskiej Legii, której trenerem był Dragomir Okuka. W barwach Wojskowych zadebiutował 3 sierpnia 2001 roku w spotkaniu Ruch – Legia (0:4) w Chorzowie. Już w pierwszym sezonie gry przy Łazienkowskiej wywalczył mistrzostwo Polski oraz Puchar Ligi (2002). U serbskiego szkoleniowca występował także jako prawy pomocnik.

Pod wodzą nowego trenera Legii Dariusza Kubickiego został przesunięty na pozycję prawego kryjącego obrońcy. Praktycznie przez cały pobyt w Legii (w latach 2001-2010) był podstawowym piłkarzem drużyny Wojskowych. Walnie przyczynił się do tego, że Legia – w sezonach 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 oraz 2007/2008 – była zespołem, który tracił najmniej goli w polskiej lidze. Przed sezonem 2008/2009 Szala został nowym kapitanem drużyny, przejmując opaskę po Aleksandarze Vukoviciu.

Ostatni mecz z „eLką” na piersi rozegrał 15 maja 2010 roku przeciwko GKS Bełchatów. W barwach Legii rozegrał 252 spotkania. W tym czasie zdobył z drużyną dwa mistrzostwa Polski (2002, 2006), jeden krajowy puchar (2008), dwa Superpuchary Polski (1996, 2008) oraz jeden Puchar Ligi (2002). Piłkarz wyróżniał się niesłychaną ambicją, siłą i walecznością. Preferował twardy i nieustępliwy styl gry, często na pograniczu faulu. W 184 meczach ligowych obejrzał jednak tylko 22 żółte kartki. Szala często nazwany był przez kibiców Legii żartobliwie „Szalgado” lub „Łokietek” (ten drugi związany był z częstym zatrzymywaniem piłkarzy przeciwnej drużyny za pomocą łokcia).

Legionista Cezary Kucharski zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu z Cyprem (2:2), który odbył się 27 sierpnia 1996 roku. W kadrze rozegrał ogółem 17 meczów i strzelił trzy gole. W tym samym spotkaniu debiut zaliczył Marcin Mięciel (strzelił w dodatku gola). W kadrze „Miętowy” rozegrał pięć meczów (1 bramka). Trzecim debiutantem z Legii był Grzegorz Szamotulski, który reprezentacyjną bluzę z numerem jeden zakładał w 13 meczach. Z kolei po raz pierwszy kapitanem kadry był Jacek Zieliński.