Historia: Kalendarium Legii (8 lutego): Portret prezesa Legii, por. Norberta Okołowicza

8 lutego 1925 roku funkcję prezesa klubu z Łazienkowskiej od Aleksandra Litwinowicza przejmuje płk Norbert Okołowicz, dotychczasowy szef klubu zostaje zaś prezesem honorowym. Warto przypomnieć, że Okołowicz na czele Wojskowych stawał po raz drugi – za pierwszym razem zarządzał Drużyną Legionową w okresie od lipca do października 1917 roku (po Władysławie Groele, przed płk. Aleksandrem Litwinowiczem).

Norbert Okołowicz urodził się 16 października 1890 roku w Wołkowcach (zmarł w wieku 53 lat, 6 listopada roku 1943 w Kołomyi). Oprócz tego, że był zaangażowanym działaczem społecznym i pułkownikiem Wojska Polskiego, był również malarzem i plastykiem. Tak jego postać opisuje portal wikipedia.pl: „W 1908 roku rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1913 roku ukończył studia nie zdając egzaminu końcowego. Jego nauczycielami byli Leon Wyczółkowski i Stanisław Dębicki. Należał do Związku Strzeleckiego. 8 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do Żandarmerii Polowej przy cesarskiej i królewskiej Komendzie Legionów Polskich”. Wojskowa kariera Okołowicza przebiegała szybko, znalazł też jednak czas na to, by w czasie Pierwszej Wojny Światowej kierować (choć tylko przez moment) drużyną sportową Legionów, która dała początek naszemu Klubowi.

31 października 1918 roku Okołowicz został przyjęty do Wojska Polskiego w randze rotmistrza. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w Pułku Strzelców Konnych, będąc czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Po wojnie udanie kontynuował karierę w strukturach polskiej armii, zaś jego zdolności organizacyjne i fascynacja sportem spowodowały, że powierzono mu również prezesurę Legii, którą sprawował od lutego roku 1925 do grudnia 1926.

Ciekawostką jest fakt, że w młodości Norbert Okołowicz wykazywał duże zainteresowanie metapsychiką i spirytyzmem. Był zapalonym organizatorem seansów spirytystycznych, z każdego gromadząc materiały dowodowe i fotografie. W roku 1926 opublikował „Zbiór dokumentów i materiałów dowodowych z 96-ciu fotografiami i szkicami zjaw, foremek i odlewów zmaterializowanych części ciała oraz 23 planami, wykresami i tabelami”. Od roku 1924 zaś redagował pismo „Zagadnienia Metapsychiczne”, zamieszczając w nim artykuły i autorskie felietony.