Historia: Kalendarium Legii (1 marca): Zmiany szkoleniowców przy Łazienkowskiej

1 marca 1937 roku funkcję prezesa klubu z Łazienkowskiej obejmuje płk Eugeniusz Wyrwiński. Stanowisko to będzie pełnił nieco ponad rok – do 3 kwietnia 1938 roku. Eugeniusz Wyrwiński, ps. „Kogut”, urodził się 16 czerwca 1895 roku w Sokołowie. Pułkownik piechoty Wojska Polskiego w czasie I Wojny Światowej, walczył w Legionach Polskich i Polskiej Organizacji Wojskowej. Służył w IV batalionie, a następnie w 1. Pułku Piechoty Legionów. Był także dowódcą Oddziału Lotnego w POW. W bogatej karierze wojskowej dowodził m.in. 5. Pułkiem Piechoty Legionów, Batalionem Manewrowym w Rembertowie, 1. Batalionem Czołgów i Samochodów Pancernych w Poznaniu, a także był I zastępcą dowódcy Broni Pancernych Ministerstwa Spraw Wojskowych. Jednocześnie – jak wspomnieliśmy na wstępie – od 1 marca 1937 do 3 kwietnia 1938, pełnił funkcję prezesa WKS Legia Warszawa.

W czasie II Wojny Światowej działał w konspiracji, w grudniu 1940 roku pomógł marszałkowi Edwardowi Rydzowi-Śmigłemu w ucieczce z internowania w rumuńskim Dragoslavele. Zmarł 22 grudnia 1966 roku na emigracji w Caracas, w Wenezueli.

***

Z kolei 1 marca 1936 roku funkcję trenera zespołu Wojskowych przejmuje jego były zawodnik, Karol Hanke. „Po spadku z ekstraklasy w roku 1936 Legia zaczynała grać na małych warszawskich A-klasowych boiskach. Wbrew pozorom wcale nie było tak łatwo. Jednym z tego powodów był spory uszczerbek w drużynie. Z klubu odeszli: Nawrot, Łysakowski, Martyna i Cebulak. Opiekun drużyny Karol Hanke był w bardzo trudnej sytuacji, ponieważ musiał szukać dublerów mogących zastąpić wspomnianych zawodników, którzy potrafiliby nawiązać skuteczną walkę o powrót do pierwszej ligi. Nie było to łatwe w sytuacji, gdy kluby sportowe przestały być atrakcją i ich popularność wśród kibiców malała. Na własnej skórze przekonało się o tym kierownictwo Legii, gdy na meczu z Wartą Poznań na Stadionie Wojska Polskiego zjawiło się zaledwie... 500 widzów. Lecz i ci nieliczni grą Wojskowych zawiedli się srodze. Był to smutny znak, że dla Legii kończyły się czasy, kiedy jej mecze gromadziły tysiące ludzi na trybunach stadionu, a kibice skoczyliby za swoimi piłkarzami w ogień” – pisała na historycznych kartach „Nasza Legia”.

Hanke w roli szkoleniowca Legii zadebiutował 5 kwietnia 1936 roku w spotkaniu Legia – Dąb Katowice (2:1). Ostatni mecz pod jego wodzą, to konfrontacja Legii z Wisłą Kraków (2:3), która odbyła się 1 listopada 1936 roku. Bilans trenera Karola Hanke w Legii: 18 meczów / 3 zwycięstwa – 2 remisy – 13 porażek.

***

Natomaist 1 marca 1949 roku szkoleniowcem Legii zostaje z kolei były reprezentant Polski Marian Schaller. Urodził się 5 lutego 1904 w Krakowie (zm. 8 maja 1976 w Warszawie). Był on długoletnim zawodnikiem Legii - ogółem rozegrał 144 mecze, w których strzelił osiem goli.

Karierę piłkarską rozpoczynał Schaller w krakowskiej Uranii, występował również w Pogoni Wilno oraz Cresovii Grodno. Najlepszy okres w karierze spędził jednak w Legii. Przy Łazienkowskiej występował przez niemal 10 lat (1927-1936). W roku 1949 był także krótko trenerem Wojskowych – zadebiutował spotkaniem z Szombierkami Bytom (1:2) 20 marca, zakończył zaś pracę meczem z Wartą Poznań (0:2), rozegranym 29 maja. Bilans trenera Mariana Schallera w Legii: 9 meczów / 2 zwycięstwa – 0 remisów – 7 porażek.