Historia: Kalendarium Legii (10 listopada): Debiut Karwana w kadrze

Bartosz Karwan urodził się 13 stycznia 1976 roku w Tychach. Swoją karierę rozpoczynał w miejscowym klubie GKS Tychy, w którym występował do 1992 roku. Dwa kolejne sezony spędził w GKS Katowice, skąd trafił do Anderlechtu Bruksela (w sezonie 1994/1995). Po roku ponownie został graczem GKS (1995-1997).

Latem 1997 roku trafił na Łazienkowską, co uznano za jeden z ciekawszych transferów ówczesnego sezonu w Polsce. Po raz pierwszy w Legii grał w latach 1997-2002, debiutując 3 sierpnia 1997 roku w spotkaniu Legia – Widzew. Miał mocne wejście, gdyż w pierwszym meczu zdobył od razu Superpuchar Polski (a jesienią 1998 roku w siedmiu kolejnych meczach wpisywał się na listę strzelców). Po pięciu latach udanych występów w Warszawie przeniósł się do Herthy Berlin (2002-2004, Puchar Ligi). Tam jednak wiodło mu się nie najlepiej, a kontuzje nie pozwoliły mu na pokazanie pełni umiejętności.

Z Niemiec ponownie wrócił do Warszawy, gdzie spędził dwa kolejne lata. Ostatnie spotkanie z „eLką” na piersi rozegrał 29 kwietnia 2006 roku – z Koroną Kielce. Na swoim koncie – ten niezwykle dynamiczny, ambitny i skuteczny pomocnik – ma także jako legionista dwa tytuły mistrzowskie (2002, 2006). Ogółem w barwach Legii rozegrał 193 spotkania i zdobył 50 bramek.

30 października 2006 roku Karwan związał się kontraktem z Arką Gdynia, który rozwiązał po czterech latach. Niedługo potem podjął treningi z OKS ZET Tychy, a kilka miesięcy później ponownie podpisał kontrakt z GKS-em Katowice, gdzie zakończył karierę. W reprezentacji Polski Bartosz Karwan zadebiutował we wspomnianym meczu ze Słowacją (3:1) – 10 listopada 1998 roku. Ogółem rozegrał w drużynie narodowej 22 mecze w których strzelił cztery gole. Ten widowiskowo grający zawodnik był jednym z bohaterów eliminacji do mistrzostw świata w Korei i Japonii 2002. Na sam turniej jednak nie pojechał, bowiem plany pokrzyżowała mu kontuzja.

***

10 listopada 1935 roku w spotkaniu z Wisłą Kraków (0:5), w barwach Legii zadebiutował drugi obcokrajowiec w historii klubu - występujący wówczas pod flagą Jugosławii – bramkarz Grga Zlatoper. Pierwszym był grający także jako bramkarz Paweł Akimow (w roku 1927). Grga Zlatoper urodził się 25 września 1910 w Kistanje (zmarł 4 lipca 1976 roku w Waszyngtonie). Chorwacji piłkarz, a także dziennikarz, korespondent radiowy oraz działacz sportowy, rozpoczął treningi już jako dziecko na pozycji bramkarza w klubie HNK Dinara. Następnie reprezentował barwy klubów z Szybenika oraz Belgradu.

W 1935 roku rozpoczął studia w Warszawie, gdzie jednocześnie uczęszczał na treningi stołecznej Legii. 10 listopada 1935 roku zadebiutował w polskiej lidze – w spotkaniu z Wisłą Kraków (0:5), w którym wszedł na boisko w 32. Minucie, zastępując Antoniego Kellera. W sezonie 1936 Legia zajęła ostatnią lokatę w tabeli, oznaczającą jedyną do tej pory degradację z najwyższej klasy rozgrywkowej. Jego ostatnim meczem była potyczka Legii z... Wisłą Kraków (2:3) 1 listopada 1936 roku w Warszawie. Ogółem w latach 1935-1936 Zlatoper rozegrał w barwach Wojskowych 13 spotkań. W roku 1937 zrezygnował gry w piłkę, aby poświęcić się dziennikarstwu.