Historia: Kalendarium Legii (30 czerwca) - Z biletem w jedną stronę

Historia: Kalendarium Legii (30 czerwca) - Z biletem w jedną stronę

Codziennie na Legia.com - w Kalendarium Legii - przypominać Wam będziemy istotne wydarzenia ze 104-letniej historii klubu z Łazienkowskiej przypadające na dany dzień. Ostatni dzień czerwca zapisał się w historii Klubu jako ten, w którym trenerzy Legii... najczęściej ustępowali ze swojego stanowiska. Tak było w przypadku Mariana Schallera (w 1949 roku), Virgila Popescu (1965), Jaroslava Vejvody (1969 i 1975), Lucjana Brychczego (1972), Jerzego Kopy (1985), Andrzeja Strejlaua (1989), Pawła Janasa (1996) oraz Władysława Stachurskiego (1997).

Autor: Janusz Partyka

Fot. Eugeniusz Warmiński/Archiwum Legii, Włodzimierz Sierakowski

Główny sponsor Fortuna
  • Udostępnij

Autor: Janusz Partyka

Fot. Eugeniusz Warmiński/Archiwum Legii, Włodzimierz Sierakowski

Marian Schaller
Starszym kibicom Marian Schaller kojarzy się z długoletnią karierą w Legii Warszawa, z tym, że nie jako trener, a piłkarz. Swoją przygodę z warszawskim klubem rozpoczął w 1927 r. meczem z Warszawianką. Dla Wojskowych grał przez dziewięć lat, reprezentując ich barwy w 144 meczach. W koszulce z orłem na piersi zagrał cztery razy. W 1949 roku został trenerem Legii. Na ławce trenerskiej nie spędził jednak zbyt dużo czasu. Trenerem Legii był przez nieco ponad dwa miesiące. W tym czasie poprowadził Legię w dziewięciu meczach (siedem porażek, dwa zwycięstwa). Został zwolniony 30 czerwca 1965 roku.

Zdjęcie

Andrzej Strejlau
W swojej sportowej karierze Andrzej Strejlau uprawiał nie tylko piłkę nożną. Reprezentując barwy Warszawianki trenował także piłkę ręczną. Jako piłkarz grał w takich klubach, jak: AZS-AWF Warszawa, Gwardia Warszawa oraz Hutnik Warszawa. Jako trener piłkarski zaczynał od prowadzenia lokalnych warszawskich drużyn, szkolił też grupy młodzieżowe reprezentacji Polski. Następnie pełnił funkcję asystenta selekcjonera pierwszej reprezentacji prowadzonej przez Kazimierza Górskiego i Jacka Gmocha. Do Legii Strejlau zawitał w 1975 roku, gdzie pracował przez cztery lata. Po odejściu ze stołecznego klubu, pracował m.in. w Zagłębiu Sosnowiec oraz greckim AE Larisa. Po 8 latach rozłąki z warszawskim klubem ponownie wrócił do Legii, gdzie spędził nieco ponad 2 lata, zdobywając z zespołem Puchar Polski. Z klubu odszedł 30 czerwca 1989 roku. W latach 1989-1993 działał z pierwszą reprezentacją. Uczestniczył w eliminacjach do Mistrzostw Świata we Włoszech i Stanach Zjednoczonych oraz Mistrzostw Europy w Szwecji. Ani razu nie udało mu się jednak wywalczyć awansu. W 1999 roku odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zdjęcie

Paweł Janas
Paweł Janas uczył się grać w piłkę w latach 1965-1973, trenując w Włókniarzu Pabianice. W karierze seniorskiej, oprócz w Legii Warszawa, grał także w Widzewie Łódź i francuskim AJ Auxerre. W kadrze narodowej, gdzie zadebiutował wraz ze Zbigniewem Bońkiem w 1976 r. w meczu z Argentyną, rozegrał 53 mecze. Po przejściu do Legii określany był mianem jednego z najlepszych polskich obrońców. Od 2014 jest członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta. Karierę trenerską rozpoczął w Legii jako asystent Rudolfa Kapery, a następnie Lucjana Brychczego. Później trenował grupy młodzieżowe w reprezentacji. Był także asystentem selekcjonera Janusza Wójcika podczas Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku, gdzie Polacy zdobyli srebrny medal. Zakwalifikował się także do mistrzostw świata w Niemczech. Z Legią wywalczył dwukrotnie Mistrzostwo i Puchar Polski oraz raz Superpuchar. Na ławce trenerskiej stołecznego klubu zasiadł 108 razy. W sezonie 1995/1996 doprowadził Legię do ćwierćfinału Ligi Mistrzów. Ze stołecznym klubem rozstał się 30 czerwca 1996 roku. Później trenował także inne drużyny ligowe, jak np.: Widzew Łódź, GKS Bełchatów oraz Lechię Gdańsk.

Zdjęcie

Jerzy Kopa
W karierze piłkarskiej występował w AZS-ie Poznań. W 1965 roku skończył studia Akademii Wychowania Fizycznego, po czym rozpoczął pracę jako trener. Prowadził wiele polskich klubów, m.in. Pogoń Szczecin, Lecha Poznań, Szombierki Bytom, a także grecki Iraklis Saloniki. W Legii pracował w latach 1982-1985. Odszedł dokładnie 30 czerwca 1985 roku. Pracę w Legii rozpoczął ponownie w latach 1998-1999. Wojskowych poprowadził w 99 meczach ligowych i dziewięciu Pucharu Polski. Po raz ostatni na ławce trenerskiej zasiadł w meczu przeciwko Lechowi Poznań 18 listopada 1998 roku.

Zdjęcie

Władysław Stachurski
Władysław Stachurski pracował w Legii zarówno jako trener, jak i piłkarz. Swoją przygodę z piłką rozpoczynał w warszawskich klubach Skra i Sarmata. Przez niespełna trzy lata reprezentował SHL Kielce, który w jego karierze był jedynym klubem spoza Warszawy. W latach 1964-1973 trafił do Legii Warszawa, dla której w 169 meczach strzelił 21 bramek. W barwach narodowych zagrał osiem razy i strzelił jednego gola. Z powodu kontuzji Stachurski musiał przedwcześnie zakończyć swoją karierę. Następnie rozpoczął pracę w Legii w roli trenera. Był również drugim szkoleniowcem młodzieżowej reprezentacji Polski. W 1988 roku został trenerem Zawiszy, z którą najpierw awansował do I ligi (obecna Ekstraklasa), a w kolejnym wywalczył najwyższe w historii klubu czwarte miejsce. W latach 1990-1991 objął stery w Legii po raz pierwszy. Z Wojskowymi mierzył się w ramach rozgrywek Pucharu Zdobywców Pucharów. Jedyny w Polsce zawodnik, który dotarł do półfinału europejskich pucharów jako trener i jako piłkarz. Pięć lat później, w okresie 1996-1997 trenował Legię po raz drugi, lecz ze względu na kłopoty zdrowotne 30 czerwca 1971 roku zdecydował się przedwcześnie przerwać pracę. Ogółem w roli szkoleniowca zasiadł na ławce trenerskiej 63 razy.

Zdjęcie

Virgil Popescu
Rumun Virgil Popescu trenował Legię w latach 1964-1965. W 53 meczach odnotował 25 zwycięstw, 12 remisów i 16 porażek grając na trzech frontach: w rozgrywkach ligowych, Pucharu Polski i europejskich pucharach. Ostatni raz prowadził legionistów w wyjazdowym meczu z Pogonią Szczecin 30 czerwca 1965 roku.

Zdjęcie

Jaroslav Vejvoda
Urodzony w Czechosłowacji szkoleniowiec określany został przez Stefana Szczepłka, dziennikarza, nazywanego „chodzącą encyklopedią” historii Legii, jako najlepszy trener w historii stołecznego klubu. Jest wychowankiem SK Brevnov. Reprezentował takie kluby, jak: SKEP Praga, Sparta Praga (zdobył z nią dwukrotnie mistrzostwo Czechosłowacji) oraz FC Vitkovice. Zresztą w ostatnim z wymienionych klubów rozpoczął karierę trenerską. W kolejnych latach szkolił Banik Ostrawa. Od 1960 roku był trenerem Dukli Praga, z którą przez 18 lat zdobył siedmiokrotnie mistrzostwo Czechosłowacji. W międzyczasie dwukrotnie, w latach 1966-1969 i 1973-1975, był trenerem Legii Warszawa, z którą zdobył Mistrzostwo i Puchar Polski. Ogólnie poprowadził stołeczny klub w 175 meczach na trzech frontach: rozgrywki ligowe, Puchar Polski i europejskie puchary. Odnotował 78 zwycięstw, 56 remisów i 41 porażek.

Zdjęcie

Debiut Pieszki

Z kolei 30 czerwca 1967 roku – w spotkaniu z Frem Kopenhaga – w barwach klubu z Łazienkowskiej zadebiutował Jan Pieszko. Przez dziewięć lat gry w Legii Pieszko rozegrał 238 meczów i zdobył 68 bramek. Występował na pozycji napastnika. Dwukrotny mistrz Polski, zdobywca Pucharu Polski oraz członek Galerii Sław Legii.

Zdjęcie
Udostępnij

Autor

Janusz Partyka

14razyMistrz Polski
19razyPuchar Polski
4razySuperpuchar Polski
pobierz oficjalną aplikację klubu
© Legia Warszawa S.A.Wszelkie prawa zastrzeżone.