Plus500
PKO Bank Polski Ekstraklasa: Legia Warszawa - Stal Mielec w liczbach

PKO Bank Polski Ekstraklasa: Legia Warszawa - Stal Mielec w liczbach

Kiedy obie drużyny spotkały się po raz pierwszy? Kto zasiadł na ławce trenerskiej mielczan podczas pucharowej konfrontacji z Realem Madryt? Jaka była najdłuższa seria legionistów w meczach ze Stalą? Czy Tomas Pekhart jest jedynym legionistom, który zdobył cztery bramki w jednym spotkaniu? Zapraszamy na przegląd liczb i ciekawostek przed niedzielnym starciem ze Stalą Mielec.

Autor: Janusz Partyka, Mateusz Okraszewski

Fot. Włodzimierz Sierakowski, Mateusz Kostrzewa, Eugeniusz Warmiński/Archiwum Legii, stalmielec.com

Główny sponsor Plus500
  • Udostępnij

Autor: Janusz Partyka, Mateusz Okraszewski

Fot. Włodzimierz Sierakowski, Mateusz Kostrzewa, Eugeniusz Warmiński/Archiwum Legii, stalmielec.com

1:2 i 0:1

Jesienią 1976 roku Stal Mielec - jako zdobywca mistrzostwa Polski - rozegrała w ramach Pucharu Europy Mistrzów Krajowych dwumecz z Realem Madryt i odpadła z dalszych rozgrywek po wyrównanych bojach. Najpierw uległa Królewskim 1:2 w Mielcu, a po dwóch tygodniach 0:1 w... Walencji. Jedną z bramek dla Hiszpanów w pierwszym spotkaniu strzelił Vincente Del Bosque. Spotkanie w Mielcu, na stadionie, który mógł pomieścić 30 tys. widzów, oglądało na żywo ok. 40 tys. kibiców. W zespole Stali wystąpili m.in. Grzegorz Lato, Henryk Kasperczak czy Zygmunt Kukla (grać nie mógł m.in. kontuzjowany Andrzej Szarmach), zaś drużynę prowadził były piłkarz i szkoleniowiec Legii Edmund Zientara.

2

Stal Mielec ma na swoim konice dwa tytuły mistrza Polski i to są właściwie wszystkie trofea, jakie na najwyższym szczeblu rozgrywek w Polsce zdobyli mielczanie. Pierwszy tytuł przypadł im w udziale w sezonie 1972/73. Piłkarze Stali mieli niesamowitą serię, wygrywali mecze u siebie, ale decydujące były te na wyjazdach, m.in. z Pogonią (3:1), Wisłą (3:0) czy Legią (3:0). Królem strzelców został wóczas Grzegorz Lato, wtedy już reprezentant Polski, który strzelił 13 goli. - Nikt na nas, ludzi z małego miasteczka, nie liczył. Liczyły się Górnik, Legia, Ruch, Polonia Bytom, bardzo mocna była Gwardia, a my byliśmy dopiero trzeci sezon w pierwszej lidze. Nikt nie liczył na mistrzostwo Polski, chociaż Heniu Kasperczak, Jan Domarski czy ja graliśmy już w reprezentacji i mieliśmy dobry skład – mówił kilka lat temu Grzegorz Lato. Kolejnym tytułem klub mógł się pochwalić w sezonie 1975/76. Drużynę prowadzili wówczas Edmund Ziętara i Henryk Czylok. Do ostatniej kolejki aż cztery drużyny miały szansę na zdobycie tytułu, ale to Stal przypieczętowała mistrzostwo wygrywając z ROW Rybnik 5:2. Największą sensacją była jednak wygrana z Legią Warszawa w Mielcu... 6:0.

Zdjęcie

2

W kadrze mieleckiej Stali jest dwóch zawodników z przeszłością w Legii Warszawa (grali głównie w róznych rocznikach Akademii): obrońca Mateusz Żyro (sześć występów w pierwszej drużynie Wojskowych) i pomocnik Grzegorz Tomasiewicz. W przeszłości barwy obydwu klubów reprezentowali m.in. tacy piłkarze jak: Henryk Kasperczak (na zdjęciu w środku), Kazimierz Buda, Dariusz Kubicki, Piotr Czachowski, Adam Fedoruk czy Radosław Majecki.

Zdjęcie

4

Tomas Pekhart zdobył cztery bramki w jednym spotkaniu z Zagłębiem Lubin (4:0 dla Legii) w poprzednim sezonie. Czech nie jest jednak jedynym legionistom, który czterokrotnie umieszczał piłkę w siatce podczas pojedynczego meczu. Podobnej sztuki dokonał 30 października 1971 roku Kazimierz Deyna. Legendarny pomocnik strzelił cztery gole podczas ligowej rywalizacji ze Stalą Mielec, a Legia Warszawa wygrała ostatecznie w tej rywalizacji 5:2.

Zdjęcie

5

W 33-osobowej kadrze drużyny Stali jest pięciu obcokrajowców (15,2 % ogółu), którzy reprezentują takie kraje jak: Bułgaria (dwóch), Finladnia, Japonia i Hiszpnia. W drużynie Legii (31-osobowa kadra) występuje ich 15 (48,4% kadry). W ekipie z Mielca występuje jeden reprezentant swojego kraju - Albin Granlund. W przypadku Wojskowych jest ich ośmiu. Średnia wieku naszych rywali to 25,7 lat, stołecznej drużyny zaś 25,0 lat. Najmłodszym graczem w ekipie trenera Adama Majewskiego jest 18-letni napastnik Kacper Sadlocha, najstarszym zaś 33-letni bramkarz Michał Gliwa.

Zdjęcie

5:0 i 5:1

Nie licząc ostatnich spotkań w sezonie 2020/21, dwa ostatnie mecze pomiędzy obydwiema drużynami zakończyły się wysoką wygraną Legii. 5 czerwca 1996 roku w Mielcu Wojskowi rozgromili rywali 5:0, a gole strzelali: Cezary Kucharski (trzy), Tomasz Wieszczycki i Damian Pancerz (sam.). Pół roku wcześniej - 8 listopada 1995 - pokonali przy Łazienkowskiej mielczan 5:1 (po golach Leszka Pisza - dwóch, Marcina Jałochy, Ryszarda Stańka i Jacka Kacprzaka). Były to zarazem najwyższe zwycięstwa Legii ze Stalą w historii. Najdotkliwszą porażką była z kolei ta z 10 sierpnia 1975 roku. Wojskowi ulegli rywalom w meczu wyjazdowym 0:6 (gole dla rywali strzelali: Grzegorz Lato i Jan Domarski - po dwa, a także Włodzimierz Gąsior i Witold Karaś - po jednej). W spotkaniu tym trener Legii Andrzej Strejlau w 61. minucie zdjął z boiska kapitana Kazimierza Deynę ( przy stanie 0:4), co nie zdarzało się zbyt często.

Zdjęcie

5

Tyle spotkań pomiędzy Legią a Stalą zostało rozegranych w listopadzie. Tylko jedno z nich zakończyło się zwycięstwem Wojskowych, którzy 8 listopada 1995 roku pokonali rywali 5:1. Poza tym padł jeden remis, a trzy razy wygrywali piłkarze z Mielca (bilans bramek 7:7). W Warszawie odbyły się trzy takie spotkania - raz wygrała Legia, raz Stal i raz drużyny podzieliły się punktami (bilans goli 6:4 dla Wojskowych).

Zdjęcie

7

Najlepszym strzelcem Legii w potyczkach ze Stalą jest Kazimierz Deyna, który trafiał do bramki rywali siedmiokrotnie. Pięć goli ma na swoim koncie Leszek Pisz, cztery Radosław Michalski, po trzy zaś: Cezary Kucharski, Tadeusz Nowak, Marek Kusto, Jan Karaś i Andrzej Buncol. Z obecnej kadry aktualnych mistrzów Polski, do siatki niedzielnego przeciwnika Wojskowych trafiali Bartosz Slisz i Tomas Pekhart (przy okazji ostatniej jesiennej rywalizacji).

Zdjęcie

19

Najdłuższą serią Legii w meczach ze Stalą, była ta z przynajmniej jednym straconym golem i trwała przez 19 spotkań (10.1971-05.1980). W 15 meczach z rzędu legioniści nie potrafili pokonać rywali na wyjeździe (08.1961 - 05.1983), w 12 zaś nie ponieśli ze Stalą porażki w ogóle (08.1985 - 05.1991) i na wyjeździe (08.1985 - 05.2021), 10 zaś to seria z przynajmniej jednym strzelonym golem (04.1982 - 07.1989) i bez zwycięstwa (06.1972 - 09.1976).

Zdjęcie

47/41

Szkoleniowcem Stali Mielec jest były piłkarz Legii Warszawa, 47-letni Adam Majewski. Trener prowadził zespół z Mielca w 14 spotkaniach - cztery razy jego drużyna zwyciężała, również cztery dzielila się punktami, a pięciokrotnie musiała uznać wyższość rywala (1,21 pkt/mecz). Sternikiem Legii Warszawa jest natomiast 41-letni Marek Gołębiewski, który prowadził dotychczas stołeczny zespół w trzech spotkaniach. Legioniści raz wygrali i odnieśli dwie porażki.

Zdjęcie

54

54 - tyle oficjalnych spotkań rozegrały między sobą w całej historii jedenastki Legii i Stali. 21 meczów zakończyło się zwycięstwem Wojskowych, w 16 padł remis, zaś 17 na swoją korzyść rozstrzygnęli mielczanie. Bilans bramkowy 71:62 na korzyść Legii. W Warszawie odbyło się 27 spotkań - 15 razy zwyciężali legioniści, padło także sześć remisów i tyleż samo razy wygrywali rywale (bilans bramek 44:25).

Zdjęcie

100

Tyle procent celnych podań ma na swoim koncie zawodnik Stali Mielec Bożidar Chorbadzhiyski, który prowadzi w ogólnej klasyfikacji Ekstraklasy. Obrońca w trzech rozegranych spotkaniach wykonał 32 podania i wszystkie one trafiły do adresata. W drużynie z Warszawy największy procent celnych podań ma Ihor Kharatin - 90% (na 163 podania 146 trafiło do adresata).

Zdjęcie

1939

Jakie były początki? Stal Mielec powstała w roku 1939 z połączenia dwóch innych mieleckich klubów: TG Sokół i AZS, wspartych pracownikami Wytwórni Płatowców Nr 2 PZL. Pierwszy oficjalny mecz jej piłkarze rozegrali z drużyną Towarzystwa Gimnastycznego Sokół Mielec. W czasie okupacji nie wolno było organizować rozgrywek sportowych, odbywały się jednak mecze w konspiracji na błoniach za lasem komunalnym. Klub reaktywowano w roku 1945 pod nazwą RKS PZL Zryw. W swoim pierwszym meczu pokonał on drużynę radzieckiej jednostki wojskowej (4:3). Mecz rozegrano na boisku klubu żydowskiego Makkabi (na zdjęciu), który do 1949 był główna areną zmagań mieleckiej drużyny. Został wybudowany w latach 20. XX wieku. Posiadał boisko, bieżnię orazi kort tenisowy, ogrodzony był zaś wysokim drewnianym płotem. Boisko służyło zarówno piłkarzom Stali jak i Gryfa Mielec. Po wybudowaniu obiektu przy ul. Wyspiańskiego, przestał pełnić funkcje sportowe i został zmieniony na plac składowy. Po wojnie przez wiele lat - jako Zryw Mielec - piłkarze grali w niższych klasach rozgrywkowych z różnym skutkiem. Mielczanie starali się awansować do II ligi, jednak dopiero w 1955 roku w meczu barażowym z Bzdurzem Chodaków osiągnięto ten cel, po hat-tricku Helmuta Tobolika.

Zdjęcie

1961

Obie drużyny spotkały się po raz pierwszy 15 kwietnia 1961 roku. W meczu rozgrywanym w Warszawie lepsza okazała się Legia, która pokonała mielecką Stal 2:1. Bramki dla Wojskowych zdobyli wówczas Lucjan Brychczy i Tadeusz Błażejewski. Honorowego gola dla gości strzelił Helmut Tobollik. 

Zdjęcie

1993/94

Nieudany przebieg rundy jesiennej sezonu 1993/94 spowodował zmianę na stanowiskach trenerskich. W miejsce Karasia i Rześnego, którzy zastąpili Latę i Białka w sezonie 1992/93, zakontraktowano debiutującego w Polsce w roli trenera Franciszka Smudę oraz menadżera Edwarda Sochę. „Po bardzo dobrej grze Stal wydostała się ze strefy spadkowej i zajęła 11. miejsce. Na początku rozgrywek nowego sezonu Stal została zaproszona do Norymbergi, gdzie rozegrała sparingowy mecz z reprezentacją Kuwejtu i wygrała 1:0 (bramkę zdobył D. Konopelski). Pierwszy i ostatni mecz z reprezentacją państwową FKS Stal rozegrała w składzie: Sławomir Bielecki, K. Łętocha, R. Federkiewicz, W. Bartkowski (M. Kupidura), Barnak, J. Kaczówka, P. Kloc (D. Konopelski), R. Ruta (S. Piechota), T. Kukowski, R. Domarski (T. Tułacz), B. Cygan. 11 kwietnia 1995 roku trener Smuda zrezygnował z prowadzenia zespołu, ale ostatecznie Stali (pod kierunkiem trenera J. Złomańczuka) udało się uratować przed spadkiem i zająć 11. miejsce. Sukcesem było zdobycie przez B. Cygana tytułu króla strzelców z 16 bramkami. Kryzys drużyny pogłębił się w sezonie 1995/1996. Mimo pewnych wzmocnień trenerom J. Złomańczukowi i Leszkowi Brzezińskiemu nie udało się stworzyć rozumiejącego się kolektywu, zespół zajął 17. miejsce i opuścił ekstraklasę” - czytamy na stronie dumapomorza.pl.

Zdjęcie
Udostępnij

Autor

Janusz Partyka, Mateusz Okraszewski

16razyMistrz Polski
19razyPuchar Polski
4razySuperpuchar Polski
pobierz oficjalną aplikację klubu
App StoreGoogle PlayApp Gallery
© Legia Warszawa S.A. Wszelkie prawa zastrzeżone.